بدنیست بدانیم دیوان عالی کشور که برای اولین بار در سال 1291 تاسیس شد که بنیانگذار آن را دکتر حسین پیرنیا(مشیر الدوله) با نام «دیوان کشور» بود واولین رئیس دیوان محمدعلی خان فروغی (ذکاءالمک) بوده که قبلا وزیر وزاتخانه های دارایی،دادگستری وبرهه ای از زمان استاد کرسی مدرسه علوم سیاسی بود.

اما دیوان کشور در طی سه ربع قرن سه بارمنحل شد این ضایعه بار اول در سال 1305 اتفاق افتاد که علی اکبر خان داور وارد وزارت عدلیه شده وبا شروطی اخذ کرده از مجلس وقت رای بر انحلال دیوان را گرفت. نکته آنکه دیوان کشور در بدو فعالیت دارای دو شعبه بود.

 دیوان کشوردر اوایل 1306 دوباره با سه شعبه با ریاست میرزا مهدی قلی خان هدایت شروع بکارکرد.از بخت بد برای بار دوم در آبان ماه 1331 باز منحل شداین امر توسط عبدالعلی لطفی وزیر دادگستری وقت صورت گرفت اما دیری نپایید با فرمان نخست وزیر آن زمان وبا ریاست محمد سروری دیوان تشکیل شد معهذا بعد از کودتای 28 مرداد1332 با اعلام نظر اکثر مجلسیان دوباره شروع بکار کرد ومنبعد دیوان کشور برای همیشه غیر قابل انحلال اعلام شدوحتی کلیه قضات ومستشاران سابق بکار باز گشتندولی بعد ازکودتا ریس دیوان عوض شد ومیرزا شفیع جهانشاهی وارد عرصه شد اما از بخت بد وی در صبح همان روزی که حکم ریاست دیوان را گرفت فوت نمود.و مرگ وی باعث بهانه جوی های دولتمردان وبروزاختلافهای زیاد اعضای دیوان رادرپی داشت که در نهایت انحلال سوم دیوان کشوررا در 1335 توسط عباسعلی گلشاییان (وزیر دادگستری )با بهانه اصلاحات در آن در پی داشت. بدین نحو عمر «« دیوان کشور »» به پایان رسید وبعداز چندی «« دیوان عالی کشور »» جای آن را گرفت وتا به امروز وجود دارد .